ក្នុង FIFA World Cup 2026៖ មគ្គុទ្ទេសក៍ច្បាប់ក្រៅល្បែង ៣ ជំហាន

ច្បាប់ក្រៅល្បែងបាល់ទាត់ គឺជាច្បាប់ទី ១១ របស់ IFAB ដែលកំណត់ថា អ្នកលេងម្នាក់មិនត្រូវទទួលទោសដោយសារតែឈរនៅទីតាំងក្រៅល្បែងតែប៉ុណ្ណោះទេ ប៉ុន្តែត្រូវមានការចូលរួមក្នុងការលេងនៅពេលមិត្តរួមក្រុមប៉ះបាល់។ ក្នុងការប្រកួត FIFA World Cup 2026 នៅសហរដ្ឋអាមេរិក កាណាដា និងម៉ិកស៊ិក អាជ្ញាកណ្តាល និងប្រព័ន្ធ VAR នឹងពិនិត្យទីតាំងក្បាល រាងកាយ និងជើង ដោយមិនរាប់ដៃនិងដៃខាងក្រោមឡើយ។ អ្នកលេងត្រូវស្ថិតក្នុងពាក់កណ្តាលទីលានគូប្រកួត ហើយផ្នែកណាមួយដែលអាចលេងបាល់បាន ត្រូវនៅជិតបន្ទាត់ទីតាំងគូប្រកួតជាងបាល់ និងអ្នកការពារទីពីរចុងក្រោយ។ ការបោះបាល់ចូល ការទាត់បាល់ជ្រុង និងការទាត់បាល់ពីទីតាំងគោល មិនបង្កើតបទល្មើសក្រៅល្បែងទេ។ ចំណុចសំខាន់បំផុតគឺពិនិត្យពេលមិត្តរួមក្រុមប៉ះបាល់ មិនមែនពេលអ្នកលេងទទួលបាល់ឡើយ។ សម្រាប់ការវិភាគត្រឹមត្រូវ សូមកត់សម្គាល់ទីតាំង និងសកម្មភាពទាំងពីរនេះជាមុន។

[រូបភាព៖ អ្នកលេងបាល់ទាត់ឈរតាមខ្សែការពារ ខណៈអាជ្ញាកណ្តាលជំនួយកំពុងលើកទង់ក្នុងកីឡដ្ឋានពេញអ្នកទស្សនា]

ការយល់ច្បាប់នេះមិនមែនសម្រាប់អ្នកលេង និងអ្នកគាំទ្រប៉ុណ្ណោះទេ។ សម្រាប់អ្នកអាន ទស្សនៈគ្រូបង្វឹក ដែលតាមដានការព្យាករណ៍ការប្រកួត យុទ្ធសាស្ត្រក្រុម និងស្ថិតិកីឡាករ វាជាគន្លឹះក្នុងការវាយតម្លៃថា គ្រាប់បាល់មួយអាចត្រូវបានលុបចោលឬអត់។ ច្បាប់មួយពាក្យអាចបម្លែងលទ្ធផល ពិន្ទុ និងការវិភាគតម្លៃរំពឹងទុកទាំងមូលបាន។ ដូច្នេះ កុំសម្រេចពីការមើលរូបថតមួយសន្លឹក ឬពីការឈរខាងមុខអ្នកការពារតែប៉ុណ្ណោះ ព្រោះបាល់ និងពេលប៉ះបាល់គឺជាភស្តុតាងសំខាន់ជាងគេ។

ចង់មើលការវិភាគបាល់ទាត់ឲ្យមានមូលដ្ឋានច្បាស់ជាងមុនទេ? សូមចាប់ផ្តើមពីទំព័រព័ត៌មានដែលពាក់ព័ន្ធនេះ។

ស្វែងយល់បន្ថែម

[តំណភ្ជាប់ខាងក្នុង៖ មគ្គុទ្ទេសក៍មូលដ្ឋានអំពីច្បាប់បាល់ទាត់]

តើច្បាប់ក្រៅល្បែងបាល់ទាត់មានន័យដូចម្តេច?

ច្បាប់ក្រៅល្បែងមានន័យថា អ្នកលេងដែលស្ថិតនៅទីតាំងខុស មិនទទួលទោសភ្លាមៗទេ។ គាត់ត្រូវបានពិន័យ លុះត្រាតែចូលរួមលេង ប៉ះបាល់ រំខានគូប្រកួត ឬទទួលអត្ថប្រយោជន៍ពីការសង្គ្រោះ ឬការប៉ះបាល់របស់គូប្រកួត។

ចំណុចដែលត្រូវពិនិត្យមានបី៖ ទីតាំងរបស់អ្នកលេង ពេលវេលាដែលមិត្តរួមក្រុមប៉ះបាល់ និងសកម្មភាពបន្ទាប់ពីបាល់ត្រូវបានលេង។ ប្រសិនបើខ្សែប្រយុទ្ធឈរខាងមុខប៉ុន្តែមិនប៉ះបាល់ មិនបាំងទស្សនៈអ្នកការពារ និងមិនប្រជែងយកបាល់ នោះអាជ្ញាកណ្តាលអាចបន្តការលេង។ តាមការពន្យល់របស់ សមាគមបាល់ទាត់អង់គ្លេស “ការស្ថិតនៅទីតាំងក្រៅល្បែង មិនមែនជាបទល្មើសដោយខ្លួនឯងទេ”។ នេះជាចំណុចដែលអ្នកមើលជាច្រើនភ្លេច ហើយបន្ទាប់មកស្រែកដាក់អេក្រង់ដូចជាអេក្រង់ជាអ្នកការពារខ្លួនឯង។

តាមគោលការណ៍របស់ IFAB អ្នកលេងស្ថិតនៅទីតាំងក្រៅល្បែង នៅពេលលក្ខខណ្ឌទាំងនេះកើតឡើង៖

ផ្នែកណាមួយនៃក្បាល រាងកាយ ឬជើងស្ថិតនៅក្នុងពាក់កណ្តាលទីលានគូប្រកួត មិនរាប់បន្ទាត់កណ្តាល។
ផ្នែកដែលអាចលេងបាល់បាន ស្ថិតជិតបន្ទាត់ទីតាំងគូប្រកួតជាងបាល់ និងអ្នកប្រកួតទីពីរចុងក្រោយ។
ដៃ និងដៃខាងក្រោមរបស់អ្នកលេងទាំងអស់ រួមទាំងអ្នកចាំទី មិនត្រូវបានរាប់សម្រាប់កំណត់ក្រៅល្បែងទេ។

តើអ្នកលេង និងអ្នកមើលឃើញអ្វីនៅលើទីលាន?

អ្នកលេងឃើញចន្លោះតូចមួយរវាងខ្សែប្រយុទ្ធ និងអ្នកការពារ ប៉ុន្តែអាជ្ញាកណ្តាលត្រូវវាស់ទីតាំងតាមស៊ុមពេលដែលបាល់ត្រូវបានប៉ះ។ ចម្លើយខ្លីគឺ៖ បាល់ត្រូវបានវាស់នៅពេលប៉ះដំបូងរបស់មិត្តរួមក្រុម ហើយការទទួលបាល់នៅពីរវិនាទីក្រោយមិនប្តូរទីតាំងដើមឡើយ។ ក្នុងករណីអ្នកចាំទីបោះបាល់ ចំណុចប៉ះចុងក្រោយនៃការបោះត្រូវបានប្រើសម្រាប់កំណត់ពេលវេលា។

ការវិនិច្ឆ័យមើលទៅសាមញ្ញ ប៉ុន្តែការប្រកួតពិតមានចលនាលឿន។ ខ្សែប្រយុទ្ធអាចផ្អៀងស្មាទៅមុខ ខណៈជើងមួយនៅស្របអ្នកការពារ ហើយគ្រាប់បាល់អាចត្រូវបញ្ជូនដោយការប៉ះតូចមួយ។ ក្នុងស្ថានភាពនេះ មនុស្សភាគច្រើនប្រើការមើលតាមអារម្មណ៍ ខណៈ VAR ប្រើខ្សែបង្ហាញ និងស៊ុមវីដេអូ ដើម្បីកាត់បន្ថយកំហុស។ ទោះយ៉ាងណា VAR មិនធ្វើឲ្យច្បាប់ក្លាយជាម៉ាស៊ីនគណិតវិទ្យាដែលគ្មានការបកស្រាយទេ ព្រោះការរំខានគូប្រកួត និងការលេងដោយចេតនា នៅតែត្រូវការការវិនិច្ឆ័យរបស់មនុស្ស។

ការចងចាំបែបនេះអាចជួយអ្នកអាន ទស្សនៈគ្រូបង្វឹក ក្នុងការវាយតម្លៃស្ថិតិគ្រាប់បាល់ដែលត្រូវបានលុបចោល។ គ្រាប់បាល់មួយដែលលុបចោលដោយក្រៅល្បែង មិនគួរត្រូវរាប់ជាឱកាសបញ្ចប់ទីស្របច្បាប់ឡើយ។ នេះអាចប៉ះពាល់ដល់ការវិភាគទម្រង់ខ្សែប្រយុទ្ធ ចំនួនការបាញ់ចំគោលដៅ និងកម្លាំងវាយប្រហាររបស់ក្រុម។

សូមពិនិត្យការពន្យល់ច្បាប់ជាផ្លូវការដើម្បីបំបែកការមើលឃើញពីការពិត។

មើលព័ត៌មានលម្អិត

តើចំណុចសំខាន់បីណាដែលកំណត់ការក្រៅល្បែង?

ចំណុចសំខាន់បីគឺ ទីតាំងនៅពេលបាល់ត្រូវបានលេង ការចូលរួមសកម្មក្នុងការលេង និងប្រភពនៃការប៉ះបាល់ចុងក្រោយ។ ប្រសិនបើខ្សែប្រយុទ្ធនៅទីតាំងខុស ប៉ុន្តែមិនពាក់ព័ន្ធនឹងសកម្មភាពទេ ការលេងអាចបន្តបាន។ ប្រសិនបើគាត់ប៉ះបាល់ រំខានអ្នកការពារ ឬទទួលផលប្រយោជន៍ពីការសង្គ្រោះ នោះបទល្មើសកើតឡើង។

មួយ៖ ពេលវេលាបញ្ជូនបាល់

ការវាស់ទីតាំងធ្វើនៅពេលមិត្តរួមក្រុមលេង ឬប៉ះបាល់ មិនមែនពេលខ្សែប្រយុទ្ធទទួលបាល់ឡើយ។ បើអ្នកលេងចាប់ផ្តើមរត់ពីទីតាំងស្រប ហើយបន្ទាប់មករត់ឆ្លងអ្នកការពារ នៅពេលបាល់កំពុងធ្វើដំណើរ វាមិនមែនជាក្រៅល្បែងដោយស្វ័យប្រវត្តិទេ។ ផ្ទុយទៅវិញ បើគាត់នៅមុខពេលប៉ះដំបូង ទោះត្រឡប់មកទទួលបាល់ក្រោយក៏អាចត្រូវពិន័យបាន។

ពីរ៖ ផ្នែករាងកាយដែលអាចលេងបាល់បាន

ក្បាល ក ដងខ្លួន និងជើងអាចត្រូវបានរាប់ ប៉ុន្តែដៃ និងដៃខាងក្រោមមិនរាប់ទេ។ ចំណុចកំណត់ផ្នែកខាងលើនៃដៃស្ថិតនៅតាមកម្ពស់បាតក្លៀក។ ដូច្នេះ ប្រសិនបើស្មារបស់ខ្សែប្រយុទ្ធលើសខ្សែការពារ ប៉ុន្តែដៃស្ថិតទៅមុខ វាអាចជាក្រៅល្បែងដោយសារស្មា មិនមែនដោយសារដៃឡើយ។

បី៖ ការចូលរួមក្នុងការលេង

ការចូលរួមរួមមានការប៉ះបាល់ ការរំខានទស្សនៈអ្នកការពារ ការប្រជែងយកបាល់ ឬសកម្មភាពច្បាស់លាស់ដែលប៉ះពាល់ដល់សមត្ថភាពអ្នកប្រកួត។ ការរត់ជិតបាល់មិនគ្រប់គ្រាន់ទេ ប្រសិនបើសកម្មភាពនោះមិនប៉ះពាល់ដល់គូប្រកួត។ ប៉ុន្តែការបង្ហាញថាចង់ទាត់បាល់ជិតខ្លួន រហូតធ្វើឲ្យអ្នកការពារប្តូរទិស ឬបាត់សមតុល្យ អាចត្រូវបានចាត់ទុកថាជាការរំខាន។

[រូបភាព៖ ខ្សែការពារ និងខ្សែប្រយុទ្ធប្រជែងគ្នានៅជិតបន្ទាត់ទីតាំង ខណៈបាល់កំពុងហោះកាត់អាកាស]

ការបែងចែកបែបនេះបង្ហាញពីព័ត៌មានសំខាន់មួយដែលអត្ថបទទូទៅជាច្រើនមិនសូវបញ្ជាក់៖ ក្រៅល្បែងគឺជាព្រឹត្តិការណ៍ពីរដំណាក់កាល មិនមែនការថតរូបទីតាំងតែមួយទេ។ ដំណាក់កាលទីមួយគឺកំណត់ទីតាំងនៅពេលបាល់ត្រូវបានលេង។ ដំណាក់កាលទីពីរគឺសម្រេចថាអ្នកលេងបានចូលរួមឬអត់។ សម្រាប់ការវិភាគរបស់ ទស្សនៈគ្រូបង្វឹក វិធីនេះមានប្រយោជន៍ជាងការសួរថា “គាត់នៅមុខឬទេ?” ព្រោះសំណួរត្រឹមត្រូវគឺ “គាត់នៅមុខពេលណា ហើយបានធ្វើអ្វីបន្ទាប់មក?”

[តំណភ្ជាប់ខាងក្នុង៖ គន្លឹះវិភាគយុទ្ធសាស្ត្រខ្សែការពារ]

តើករណីពិសេសណាដែលធ្វើឲ្យមនុស្សច្រឡំ?

ករណីពិសេសច្រើនបំផុតកើតឡើងពេលបាល់ប៉ះអ្នកការពារ បង្គោលទី ឬអ្នកចាំទី។ ការក្រៅល្បែងអាចនៅតែមាន ប្រសិនបើខ្សែប្រយុទ្ធទទួលអត្ថប្រយោជន៍ពីបាល់ដែលផ្លាត ឬត្រូវបានសង្គ្រោះដោយគូប្រកួត។ ប៉ុន្តែបើអ្នកការពារគ្រប់គ្រងបាល់ដោយចេតនា ហើយបញ្ជូន ឬសម្អាតបាល់ ទីតាំងក្រៅល្បែងមុននោះជាទូទៅមិនត្រូវបានយកមកពិន័យទៀតទេ លើកលែងតែសកម្មភាពនោះជាការសង្គ្រោះច្បាស់លាស់។

បាល់ផ្លាត និងការសង្គ្រោះ

បាល់ដែលប៉ះបង្គោលទី ឆ្អឹងកងទី ឬអ្នកការពារ ហើយត្រឡប់ទៅខ្សែប្រយុទ្ធដែលនៅក្រៅល្បែង អាចបង្កើតបទល្មើសបាន។ ហេតុផលគឺអ្នកលេងកំពុងទទួលផលពីស្ថានភាពដែលក្រុមខ្លួនបង្កើតមុននេះ។ ការសង្គ្រោះមានន័យថាអ្នកប្រកួតព្យាយាមរារាំងបាល់ដែលកំពុងចូលទី ឬជិតចូលទី ដោយមិនមែនជាការគ្រប់គ្រងបាល់ធម្មតា។

ការលេងដោយចេតនារបស់អ្នកការពារ

IFAB ពិចារណាថាអ្នកការពារបានលេងបាល់ដោយចេតនា ប្រសិនបើគាត់មានលទ្ធភាពបញ្ជូន រក្សាកាន់កាប់ ឬសម្អាតបាល់។ ការបញ្ជូនខុសទិស ឬការសម្អាតមិនបានល្អ មិនលុបចោលការពិតថាគាត់បានលេងបាល់ដោយចេតនាទេ។ នេះជាកន្លែងដែលអ្នកមើលជាច្រើនយល់ច្រឡំថា “ប៉ះហើយ” មានន័យដូចជា “ចាប់ផ្តើមថ្មី” ជានិច្ច ប៉ុន្តែវាមិនមែនដូច្នោះទេ។

ការចាប់ផ្តើមលេងឡើងវិញ

អ្នកលេងមិនអាចត្រូវពិន័យក្រៅល្បែងដោយទទួលបាល់ផ្ទាល់ពីការទាត់បាល់ពីទីតាំងគោល ការទាត់បាល់ជ្រុង ឬការបោះបាល់ចូល។ ប្រសិនបើបាល់បោះចូលត្រូវប៉ះមិត្តរួមក្រុមមុន ហើយបន្ទាប់មកបញ្ជូនទៅខ្សែប្រយុទ្ធ ទើបច្បាប់ក្រៅល្បែងអាចចូលអនុវត្តបាន។ ច្បាប់តូចនេះមានទំហំធំជាងដែលគិត ព្រោះស្ថានភាពបាល់ស្លាប់ជាច្រើនក្លាយជាឱកាសវាយប្រហារដ៏មានប្រសិទ្ធភាព។

[រូបភាព៖ អ្នកចាំទីលោតសង្គ្រោះបាល់ជិតបង្គោល ខណៈខ្សែប្រយុទ្ធរង់ចាំនៅមុខតំបន់គ្រោះថ្នាក់]

ព័ត៌មានជាក់ស្តែងមួយទៀតគឺការបកស្រាយ “ការប៉ះបាល់” អាចខុសគ្នាតាមសកម្មភាព។ នៅពេលអ្នកចាំទីបោះបាល់ កំណត់ចំណុចប៉ះចុងក្រោយនៃការបោះ។ នៅពេលអ្នកការពារមានពេលគ្រប់គ្រាន់ដើម្បីគិត និងជ្រើសរើសសម្អាតបាល់ ការប៉ះនោះអាចត្រូវចាត់ជាការលេងដោយចេតនា។ ប៉ុន្តែបើបាល់មកលឿនខ្លាំង ហើយអ្នកការពារគ្រាន់តែប៉ះដោយប្រតិកម្មដើម្បីសង្គ្រោះទី វាអាចជាការសង្គ្រោះ មិនមែនការចាប់ផ្តើមស្ថានភាពថ្មី។ ការស្គាល់ភាពខុសគ្នានេះជួយឲ្យការព្យាករណ៍របស់ ទស្សនៈគ្រូបង្វឹក មិនពឹងលើស្ថិតិឆៅតែមួយជួរឡើយ។

តើចង់ស្ទង់មើលករណីវីដេអូ និងស្ថិតិការប្រកួតបន្ថែមទៀតឬទេ? សូមប្រើធនធានវិភាគដែលរៀបចំជាប្រព័ន្ធ។

ចូលមើលការវិភាគ

តើអ្នកគាំទ្រគួរវិនិច្ឆ័យស្ថានភាពនេះយ៉ាងដូចម្តេច?

អ្នកគាំទ្រគួរវិនិច្ឆ័យតាមលំដាប់បីជំហាន៖ កំណត់ពេលប៉ះបាល់ សម្គាល់អ្នកការពារទីពីរចុងក្រោយ ហើយពិនិត្យសកម្មភាពរបស់ខ្សែប្រយុទ្ធ។ កុំចាប់ផ្តើមពីខ្សែ VAR ព្រោះខ្សែអាចបង្ហាញទីតាំង ប៉ុន្តែមិនអាចពន្យល់ដោយខ្លួនឯងថាអ្នកលេងបានរំខានគូប្រកួតឬអត់។ វិធីនេះក៏ជួយបំបែកការមិនពេញចិត្តពីការសម្រេចចិត្តដែលមានមូលហេតុ។

ប្រើបញ្ជីត្រួតពិនិត្យខាងក្រោម នៅពេលមើលការប្រកួត FIFA World Cup 2026 ឬការប្រកួតលីគ៖

តើអ្នកលេងស្ថិតនៅក្នុងពាក់កណ្តាលទីលានគូប្រកួតឬទេ?
តើក្បាល រាងកាយ ឬជើងរបស់គាត់នៅមុខបាល់ និងអ្នកប្រកួតទីពីរចុងក្រោយឬទេ?
តើមិត្តរួមក្រុមបានប៉ះបាល់នៅពេលណា?
តើអ្នកលេងបានប៉ះបាល់ ឬរំខានទស្សនៈ និងចលនារបស់អ្នកការពារឬទេ?
តើបាល់មកពីការបញ្ជូនធម្មតា ការផ្លាត ការសង្គ្រោះ ឬការលេងដោយចេតនារបស់គូប្រកួត?

សម្រាប់អ្នកដែលវិភាគតម្លៃរំពឹងទុកក្នុងការប្រកួត កុំរាប់គ្រាប់បាល់ដែលត្រូវបានលុបចោលជាសញ្ញាថាក្រុមវាយប្រហារមានប្រសិទ្ធភាពខ្ពស់។ បំបែក “ការរត់ចូលតំបន់គ្រោះថ្នាក់” ពី “ការបញ្ចប់ទីដែលស្របច្បាប់” ហើយប្រៀបធៀបវាជាមួយចំនួនការបញ្ជូនបាល់ ការបាញ់ចំគោលដៅ និងការបាត់បង់បាល់។ ការបែងចែកនេះអាចបង្កើតការសន្និដ្ឋានផ្ទុយពីការមើលដោយភ្នែក ប៉ុន្តែគណិតវិទ្យាមិនខ្វល់ថាអ្នកគាំទ្រកំពុងស្រែកទេ—វាគ្រាន់តែចង់ឃើញទិន្នន័យត្រឹមត្រូវ។

តើច្បាប់ក្រៅល្បែងមានឥទ្ធិពលលើយុទ្ធសាស្ត្រក្រុមយ៉ាងដូចម្តេច?

ច្បាប់ក្រៅល្បែងជំរុញឲ្យក្រុមប្រើការរត់ទាន់ពេល ការបញ្ជូនបាល់លឿន និងការគ្រប់គ្រងខ្សែការពារ។ ខ្សែការពារខ្ពស់អាចបង្ខំឲ្យខ្សែប្រយុទ្ធរត់ពីក្រោយ ប៉ុន្តែវាបង្កើតចន្លោះធំសម្រាប់បាល់វែង។ ខ្សែការពារទាបកាត់បន្ថយហានិភ័យក្រៅល្បែង ប៉ុន្តែផ្តល់ពេល និងកន្លែងឲ្យក្រុមប្រយុទ្ធបញ្ជូនបាល់ចូលតំបន់ពិន័យ។

ក្រុមដែលចង់បំបែកការក្រៅល្បែងប្រើវិធីជាច្រើន៖

រត់បញ្ឆោត ដោយអ្នកលេងម្នាក់ចាប់ផ្តើមពីទីតាំងស្រប ហើយមិត្តរួមក្រុមរត់ចូលចន្លោះ។
បញ្ជូនបាល់ឆ្លងទទឹង មុនពេលអ្នកការពាររៀបខ្សែបានរួចរាល់។
បញ្ជូនបាល់ត្រឡប់ក្រោយទៅអ្នកលេងដែលមកពីខាងក្រោយ។
ប្តូរទិសវាយប្រហារ ដើម្បីបង្ខំឲ្យខ្សែការពារបាត់សមកាលកម្ម។
ប្រើខ្សែប្រយុទ្ធទីពីរ ដើម្បីរំខានការសម្រេចចិត្តរបស់អ្នកការពារ។

តាមទិន្នន័យរបស់ អាយអេហ្វអេប៊ី ការសម្រេចចិត្តក្រៅល្បែងមិនត្រឹមតែពាក់ព័ន្ធនឹងអ្នកប៉ះបាល់ទេ ប៉ុន្តែរួមមានការរំខានអ្នកប្រកួត និងការទទួលផលពីការលេងមុនផងដែរ។ ដូច្នេះ ក្រុមដែលមានខ្សែប្រយុទ្ធលឿនមិនចាំបាច់ជាក្រុមល្អបំផុតទេ ប្រសិនបើពេលវេលារត់មិនត្រូវនឹងពេលបញ្ជូន។ ផ្នែកនេះជាកន្លែងដែលយុទ្ធសាស្ត្រល្អឈ្នះល្បឿនសុទ្ធ។

[តំណភ្ជាប់ខាងក្នុង៖ ការវិភាគយុទ្ធសាស្ត្រខ្សែប្រយុទ្ធ និងការរត់បំបែកខ្សែការពារ]

សេចក្តីសន្និដ្ឋាន៖ តើត្រូវចងចាំអ្វីខ្លះ?

ច្បាប់ក្រៅល្បែងមិនមែនជាសំណួរថា “អ្នកលេងឈរមុខឬអត់” តែមួយទេ។ វាជាការវិភាគទីតាំង ពេលវេលា និងសកម្មភាពជាបន្តបន្ទាប់។ ទីតាំងត្រូវវាស់នៅពេលមិត្តរួមក្រុមប៉ះបាល់ ក្បាល រាងកាយ និងជើងត្រូវបានរាប់ ប៉ុន្តែដៃមិនត្រូវបានរាប់ ហើយអ្នកលេងត្រូវចូលរួមក្នុងការលេង ទើបអាជ្ញាកណ្តាលអាចពិន័យបាន។

សម្រាប់ការមើល FIFA World Cup 2026 និងការអានការព្យាករណ៍របស់ ទស្សនៈគ្រូបង្វឹក សូមប្រើលំដាប់នេះ៖ ពិនិត្យពេលប៉ះបាល់ ប្រៀបធៀបជាមួយបាល់ និងអ្នកការពារទីពីរចុងក្រោយ បន្ទាប់មកសួរថាតើមានការប៉ះបាល់ រំខាន ឬទទួលផលពីការសង្គ្រោះឬទេ។ ខ្ញុំនឹងសារភាពត្រង់ៗថា ការក្រៅល្បែងមើលទៅស្មុគស្មាញ ព្រោះយើងព្យាយាមសម្រេចក្នុងរយៈពេលមួយវិនាទី ប៉ុន្តែបើបំបែកវាជាបីអថេរ វាច្បាស់ជាងមុនយ៉ាងខ្លាំង។ ការយល់ច្បាប់នេះធ្វើឲ្យអ្នកមើលបាល់ទាត់ឆ្លាតជាងមុន និងធ្វើឲ្យការវិភាគលទ្ធផលមានហេតុផលជាងការទាយតាមអារម្មណ៍។

ប្រសិនបើអ្នកចង់បន្តសិក្សាច្បាប់ និងយុទ្ធសាស្ត្របាល់ទាត់ សូមចូលមើលមាតិកាបន្ថែមនៅទីនេះ។

ស្វែងយល់បន្ថែម

[តំណភ្ជាប់ខាងក្នុង៖ សំណួរដែលគេសួរញឹកញាប់អំពីបាល់ទាត់]

សំណួរដែលគេសួរញឹកញាប់

សំណួរ៖ តើក្រៅល្បែងបាល់ទាត់ជាអ្វី?

ចម្លើយ៖ ក្រៅល្បែងគឺជាស្ថានភាពដែលអ្នកលេងស្ថិតនៅមុខបាល់ និងអ្នកប្រកួតទីពីរចុងក្រោយ នៅពេលមិត្តរួមក្រុមប៉ះបាល់ ហើយបន្ទាប់មកចូលរួមលេង។ ការឈរនៅទីតាំងនោះតែប៉ុណ្ណោះមិនមែនជាបទល្មើសទេ។ បទល្មើសកើតឡើងនៅពេលគាត់ប៉ះបាល់ រំខានអ្នកការពារ ឬទទួលអត្ថប្រយោជន៍ពីបាល់ដែលផ្លាត ឬត្រូវបានសង្គ្រោះ។

សំណួរ៖ តើធ្វើដូចម្តេចដើម្បីពិនិត្យក្រៅល្បែងបានត្រឹមត្រូវ?

ចម្លើយ៖ ចាប់ផ្តើមដោយកំណត់ពេលដែលមិត្តរួមក្រុមប៉ះបាល់ បន្ទាប់មកប្រៀបធៀបទីតាំងក្បាល រាងកាយ និងជើងជាមួយបាល់ និងអ្នកការពារទីពីរចុងក្រោយ។ បន្ទាប់ពីនោះ ពិនិត្យថាអ្នកលេងបានប៉ះបាល់ ឬរំខានគូប្រកួតឬទេ។ កុំរាប់ដៃ ហើយកុំប្រើស៊ុមពេលទទួលបាល់ជាចំណុចវាស់ដំបូង។

សំណួរ៖ តើការក្រៅល្បែងខុសពីការប្រព្រឹត្តបទល្មើសបាល់ដោយដៃយ៉ាងដូចម្តេច?

ចម្លើយ៖ ក្រៅល្បែងវាស់ទីតាំង និងការចូលរួមក្នុងការលេង ខណៈបទល្មើសបាល់ដោយដៃពាក់ព័ន្ធនឹងការប៉ះបាល់ដោយដៃ ឬដៃខាងក្រោម។ ដៃមិនត្រូវបានរាប់ក្នុងការកំណត់ទីតាំងក្រៅល្បែងទេ ប៉ុន្តែសកម្មភាពបាល់ដោយដៃអាចជាបទល្មើសផ្សេងទៀត។ ដូច្នេះ អ្នកលេងអាចមិនក្រៅល្បែង ប៉ុន្តែបង្កើតបទល្មើសដោយបាល់ដោយដៃបាន។

សំណួរ៖ ហេតុអ្វី VAR មិនតែងតែផ្តល់ចម្លើយភ្លាមៗ?

ចម្លើយ៖ VAR ត្រូវពិនិត្យទាំងទីតាំង និងការចូលរួមរបស់អ្នកលេង ដូច្នេះការសម្រេចអាចចំណាយពេលជាងការគូសខ្សែតែមួយ។ ខ្សែ VAR ជួយវាស់ទីតាំងបានល្អ ប៉ុន្តែការសម្រេចថាអ្នកលេងបាំងទស្សនៈ ឬប្រជែងអ្នកការពារ ត្រូវការការបកស្រាយតាមច្បាប់។ ក្នុងការប្រកួត FIFA World Cup 2026 អ្នកមើលគួររង់ចាំការបញ្ជាក់ផ្លូវការ មិនគួរសម្រេចតាមរូបភាពផ្សាយឡើងវិញមួយស៊ុមទេ។

សំណួរ៖ តើការទាត់បាល់ជ្រុងអាចបង្កើតក្រៅល្បែងឬទេ?

ចម្លើយ៖ អ្នកលេងមិនអាចត្រូវពិន័យក្រៅល្បែង ប្រសិនបើទទួលបាល់ដោយផ្ទាល់ពីការទាត់បាល់ជ្រុង។ ច្បាប់ដូចគ្នានេះអនុវត្តចំពោះការទាត់បាល់ពីទីតាំងគោល និងការបោះបាល់ចូល។ ប៉ុន្តែបើបាល់ត្រូវបានប៉ះដោយមិត្តរួមក្រុមម្នាក់សិន ហើយបន្ទាប់មកបញ្ជូនទៅអ្នកលេងដែលស្ថិតនៅទីតាំងខុស ការក្រៅល្បែងអាចកើតឡើងនៅពេលប៉ះបាល់ទីពីរ។

សំណួរ៖ តើការប៉ះបាល់របស់អ្នកការពារធ្វើឲ្យក្រៅល្បែងត្រូវបានលុបចោលឬទេ?

ចម្លើយ៖ មិនមែនគ្រប់ការប៉ះបាល់របស់អ្នកការពារសុទ្ធតែលុបចោលក្រៅល្បែងទេ។ ប្រសិនបើអ្នកការពារគ្រប់គ្រង និងលេងបាល់ដោយចេតនា ដូចជាបញ្ជូន ឬសម្អាតបាល់ ការវាយប្រហារថ្មីអាចចាប់ផ្តើមបាន។ ប៉ុន្តែការប៉ះដោយចៃដន្យ ការផ្លាតពីរាងកាយ ឬការសង្គ្រោះបាល់ដែលកំពុងចូលទី មិនចាំបាច់បង្កើតស្ថានភាពថ្មីឡើយ។

សំណួរ៖ តើការយល់ច្បាប់ក្រៅល្បែងជួយការវិភាគការប្រកួតដែរឬទេ?

ចម្លើយ៖ វាជួយយ៉ាងច្រើន ព្រោះអ្នកអាចបំបែកគ្រាប់បាល់ស្របច្បាប់ចេញពីឱកាសដែលត្រូវបានលុបចោល។ នៅពេលវាយតម្លៃខ្សែប្រយុទ្ធ សូមប្រៀបធៀបការរត់ចូលតំបន់គ្រោះថ្នាក់ ការបាញ់ចំគោលដៅ និងគ្រាប់បាល់ដែលត្រូវបានទទួលស្គាល់។ វិធីនេះធ្វើឲ្យការវិភាគរបស់ ទស្សនៈគ្រូបង្វឹក ផ្អែកលើទិន្នន័យពិត មិនមែនលើសំឡេងរំភើបក្នុងកីឡដ្ឋានទេ។